22/04/2025, (ഭാഗം 2)

ഉസ്താദ് ഡോ. അജ്മൽ മൻസൂർ മദനി

(തുടർച്ച…)

ഇറാനുമായുള്ള ബന്ധം: നിർബന്ധിതാവസ്ഥയോ അതോ ആദർശപരമോ?

സാധാരണയായി ഇഖ്വാനികളും (മുസ്ലിം ബ്രദർഹുഡ്) തഹ്രീകികളും (ഇസ്ലാമിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ) ഉന്നയിക്കുന്ന ഒരു വിഷയമാണിത്. അറബികൾ ഹമാസിനെ സഹായിക്കുന്നത് നിർത്തിയതുകൊണ്ടാണ് അവർ ഇറാൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോയതെന്നാണ് അവരുടെ വാദം. കേട്ടാൽ തോന്നും, ഗതിയില്ലാതെ എല്ലാ വാതിലുകളും മുട്ടിയിട്ടും ആരും സഹായിക്കാത്തതുകൊണ്ട് നിർബന്ധിതാവസ്ഥയിൽ അവർ ഇറാൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോയതാണെന്നും, ഇറാൻ അവരെ സഹായിച്ചുവെന്നും.
എങ്ങനെയുള്ള സഹായമാണ് ഇറാൻ ഫലസ്തീനികൾക്ക് ചെയ്യുന്നത്? അത് ആദ്യമേ വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവരുടെ വ്യാജപ്രചരണങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകാം. മാധ്യമങ്ങളിൽ എന്തും പറഞ്ഞ് പൊതുജനങ്ങളെ വിഡ്ഢികളാക്കാം, ആരാണ് ഇതിൻ്റെയൊക്കെ സത്യാവസ്ഥ അന്വേഷിക്കാൻ പോകുന്നത്?
ഇവർ ശിയാക്കളെ പുകഴ്ത്തുകയും, ഖുമൈനിയുടെ ഖബറിടം സന്ദർശിക്കുകയും, ലക്ഷക്കണക്കിന് സുന്നികളെ കൊന്നൊടുക്കിയ ഖാസിം സുലൈമാനിയെപ്പോലുള്ള റാഫിദിയെ (റാഫിദികൾ: ശിയാക്കളിലെ തീവ്രവിഭാഗം) ‘ശഹീദ്’ എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ പറയുന്നു, “ഇറാൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നത് ഞങ്ങളുടെ ഗതികേടുകൊണ്ടാണ്” എന്ന്. ‘ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി’യുടെ മുൻ അമീറായ സിറാജുൽ ഹഖ് ഖുമൈനിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതും, മൗദൂദി പ്രസ്ഥാനത്തിന് ശിയാക്കളുമായി എത്രത്തോളം ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുണ്ടെന്നതും, മുൻപ് ലിയാഖത്ത് ബലോച് തുറന്നുപറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും ലോകത്തിന് മുന്നിൽ വ്യക്തമാണ്.
അപ്പോൾ ഈ ശിയാക്കൾക്കും റാഫിദികൾക്കും ഫലസ്തീനുമായി എന്താണ് ബന്ധം? അടുത്തിടെ അവരുടെ ഒരു പണ്ഡിതൻ തന്നെ ഒരു വീഡിയോയിൽ പറയുന്നുണ്ട്, “ഫലസ്തീനിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നുമില്ല, അതൊരു രാഷ്ട്രീയ വിഷയം മാത്രമാണ്. മുസ്ലിംകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഫലസ്തീനിൻ്റെ പ്രാധാന്യം മസ്ജിദുൽ അഖ്സയെച്ചൊല്ലിയാണ്. ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് മസ്ജിദുൽ അഖ്സ ഭൂമിയിലല്ല, നാലാം ആകാശത്തിലാണ്.” മസ്ജിദുൽ അഖ്സ ഭൂമിയിലല്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് പിന്നെ അവിടെ എന്തു കാര്യമാണുള്ളത്? ഇതിൽ നിന്നുതന്നെ വ്യക്തമാണ്, അവരുടെ ലക്ഷ്യം രാഷ്ട്രീയമാണ്.
അവർ ഇറാഖിൽ ഇടപെട്ട് ആ രാജ്യത്തെ നശിപ്പിച്ചു. സിറിയയിലേക്ക് തങ്ങളുടെ ആളുകളെ അയച്ച് സുന്നികളെ കൊന്നൊടുക്കി. ലബനാനെ തകർത്തു. അതേപോലെ ഗസ്സയിൽ ഹമാസുകാരെ ഉപയോഗിച്ച് അവർ തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടുകയാണ്. ഇത് കേവലം രാഷ്ട്രീയ ബന്ധമല്ല, മറിച്ച് 100% സുന്നികൾ താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു നഗരത്തിൽ തങ്ങളുടെ ആദർശം പ്രചരിപ്പിക്കുകയാണ്. ഖുമൈനിയുടെ പേരിൽ സംഘടനകളുണ്ടാക്കി അവർ മുസ്ലിംകളെ ശിയാക്കളാക്കി മാറ്റുന്നു. സുന്നികളെ കൊന്നൊടുക്കിയ റാഫിദീ ജനറൽമാരുടെ വലിയ ബാനറുകൾ സ്ഥാപിക്കുകയും അവരുടെ അനുസ്മരണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ആരെങ്കിലും ആ ബാനറുകൾ നശിപ്പിച്ചാൽ, *ഹമാസുകാർ അവരുടെ വീടുകൾ ബുൾഡോസർ ഉപയോഗിച്ച് തകർക്കുകയും അവരെ ജയിലിലടക്കുകയും മർദ്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. *ഇതെല്ലാം അവിടെ നടക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാണ്. എന്നിട്ടും ഈ ബന്ധം രാഷ്ട്രീയമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് എന്തിനാണ് യാഥാർത്ഥ്യത്തെ മറച്ചുവെക്കുന്നത്?

“അറബികൾ സഹായം നിർത്തിയതുകൊണ്ടാണ് ഇറാനിലേക്ക് പോയത്” എന്ന വാദം ശുദ്ധ കളവാണ്. നിങ്ങളെയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കിയത് തന്നെ ഫലസ്തീനെ വിഭജിക്കാനും അവിടെ ഫിത്നയും ഫസാദും ഉണ്ടാക്കാനുമാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആദ്യഭാഗത്ത് വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അറബികൾ നിങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ഭിന്നത ഇല്ലാതാക്കാൻ വേണ്ടി ഫതഹിൻ്റെയും ഹമാസിൻ്റെയും നേതാക്കളെ മക്കയിൽ വിളിച്ചുവരുത്തി. അബ്ദുല്ലാഹ് രാജാവിൻ്റെ കാലത്ത്,* കഅ്ബയുടെ അടുത്ത് വെച്ച് ഇരുവിഭാഗവും കൈകോർത്ത് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു, “ഞങ്ങൾ ഒന്നായി നിലകൊള്ളും, ഭിന്നിക്കുകയില്ല” എന്ന്.* എന്നാൽ മക്കയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുപോയ ഉടൻ ഇറാനും അവരുടെ യഥാർത്ഥ യജമാനന്മാരും അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അവർ കരാർ ലംഘിക്കുകയും വീണ്ടും കുഴപ്പങ്ങൾ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതാണ് അവരുടെ അവസ്ഥ. എന്നിട്ട് ഇവരോട് എങ്ങനെയാണ് സഹതാപം തോന്നുക?

അമേരിക്കൻ മധ്യസ്ഥതയും നിരസിക്കപ്പെട്ട സമാധാനവും

സൗദിയുടെ മുൻ അമേരിക്കൻ അംബാസഡറായിരുന്ന ബന്ദർ ബിൻ സുൽത്താൻ ഇവരുടെ കാപട്യം തുറന്നുകാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. 1948 മുതൽ ’73 വരെയും, ’82-ലും നടന്ന നിരവധി യുദ്ധങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഈ പ്രശ്നം യുദ്ധം കൊണ്ട് പരിഹരിക്കാനാവില്ലെന്ന് അറബ് നേതാക്കൾ മനസ്സിലാക്കി. ഇതിന് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പരിഹാരം വേണം. കാരണം ഇസ്രായേലിന് പിന്നിൽ ഫ്രാൻസ്, ബ്രിട്ടൻ, എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി അമേരിക്കയുമുണ്ട്മുണ്ട്. ഈ ശക്തികളെ പരാജയപ്പെടുത്താതെ ഇസ്രായേലിനെ പരാജയപ്പെടുത്താനാവില്ല.

അതുകൊണ്ട് അറബ് നേതാക്കൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സൗദി ഭരണാധികാരികൾ, അമേരിക്കയിൽ വെച്ച് ഒരു സമാധാന ശ്രമം നടത്തി. അമേരിക്കൻ, യൂറോപ്യൻ, ഇസ്രായേലി, ഫലസ്തീനി നേതാക്കളെയെല്ലാം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. അവിടെ വെച്ച് ഒരു ഫോർമുല മുന്നോട്ടുവെച്ചു. ഈ ഫോർമുല ഇന്നും അറബികൾ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നതാണ്. കിംഗ് ഫഹദ് മുന്നോട്ടുവെച്ച ആ ഫോർമുല ഇതാണ്:

1967-ലെ യുദ്ധത്തിൽ ഇസ്രായേൽ കയ്യേറിയ എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നും അവർ പിന്മാറുക.

അഭയാർത്ഥികളായ ഫലസ്തീനികളെ തിരികെ വരാൻ അനുവദിക്കുക.

ഫലസ്തീൻ ഒരു സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രമായി പ്രഖ്യാപിക്കുക.

കിഴക്കൻ ജറുസലേം (ബൈത്തുൽ മഖ്ദിസ്) ഫലസ്തീനിൻ്റെ തലസ്ഥാനമായിരിക്കും.

ഈ നിർദ്ദേശം കേട്ടപ്പോൾ, അമേരിക്കയുടെയും യൂറോപ്പിൻ്റെയും സമ്മർദ്ദം കാരണം ഇസ്രായേലി നേതാക്കൾ മൗനം പാലിച്ചു. അവർ അത് നിഷേധിച്ചില്ല. എന്നാൽ ഫലസ്തീനി നേതാക്കളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞത്,”ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് പിന്നീട് മറുപടി പറയാം” എന്നാണ്.

അവർ നേരെ പോയത് ഇറാനിലെ ടെഹ്റാനിലേക്കാണ്. അവർ അവിടെ പോയി കൂടിയാലോചനകൾ നടത്തി. ഇന്നുവരെ അവർ ആ സമാധാന നിർദ്ദേശത്തിന് മറുപടി നൽകിയിട്ടില്ല. ഈ സംഭവം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമേരിക്കൻ നേതാക്കൾ അറബ് നേതാക്കളെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ വെറുതെയാണ് ഇവരുടെ നല്ലത് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഈ ഫലസ്തീൻ നേതാക്കളെ ഞങ്ങൾക്ക് നന്നായി അറിയാം, അവർ ഒരിക്കലും സമാധാനത്തിന് സമ്മതിക്കുകയില്ല.”

അവരുടെ വാക്ക് സത്യമായി. സമാധാനം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടാൽ തങ്ങളുടെ ‘കട’ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകും എന്നതായിരുന്നു ഫലസ്തീൻ നേതാക്കളുടെ ഭയം. സമാധാനം വന്നാൽ പിന്നെ ഫിത്നയും ഫസാദുമുണ്ടാകില്ലല്ലോ.സ്വന്തം ജനതയോടും രാഷ്ട്രത്തോടും ഇത്രയധികം വഞ്ചന കാണിക്കുന്ന നേതാക്കന്മാരെ ലോകത്ത് മറ്റൊരിടത്തും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് ബന്ദർ ബിൻ സുൽത്താൻ അന്ന് പറയുകയുണ്ടായി.

ഈ രണ്ട് ഉദാഹരണങ്ങൾ (മക്കയിലെ കരാറും അമേരിക്കയിലെ ചർച്ചയും) ഇവിടെ എന്തിന് പരാമർശിച്ചു ? അറബികൾ ഫലസ്തീനികൾക്ക് വേണ്ടി സാധ്യമായതെല്ലാം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ജീവനും സമ്പത്തും നൽകി യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ലോകശക്തികൾ ഇസ്രായേലിനൊപ്പമുള്ളതുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിലൂടെ പരിഹാരം സാധ്യമല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, അവർ നയതന്ത്രപരമായ വഴികൾ തേടി. അതും ഈ ഫിത്നയുണ്ടാക്കുന്ന സംഘടനകൾ തകർത്തു.

ഇന്ന് ഗസ്സയിൽ ഒരു ദുരന്തമുണ്ടാകുമ്പോൾ ആരാണ് ആദ്യം സഹായവുമായി ഓടിയെത്തുന്നത്? അറബ് രാജ്യങ്ങളാണ്. തകർന്ന വീടുകൾ പുനർനിർമ്മിച്ചു നൽകുന്നത് അവരാണ്. ഫലസ്തീൻ അതോറിറ്റിയുടെയും, അവരുടെ എംബസികളുടെയും, ആശുപത്രികളുടെയും, സ്കൂളുകളുടെയും മുഴുവൻ ചിലവുകളും വഹിക്കുന്നത് അവരാണ്. ഗസ്സയെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സഹായിക്കുന്നത് ഈജിപ്താണ്. എന്നിട്ട് ഇവർ ആരെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ വഞ്ചകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്? ഈജിപ്തിനെ. ഇതാണ് അവരുടെ നന്ദികേടും വ്യാജപ്രചരണവും.

അറബികൾ കൈവിട്ടപ്പോൾ ഇറാനിലേക്ക് പോയി എന്ന വാദം പച്ചക്കള്ളമാണ്. ഇഖ്വാനുൽ മുസ്ലിമീൻ ഈജിപ്തിൽ രൂപീകൃതമായ 1940-കൾ മുതൽ അവർക്ക് റാഫിദികളുമായി ആഴത്തിലുള്ള ആദർശപരമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഹമാസിൻ്റെ സ്ഥാപകനായ അഹ്മദ് യാസീൻ, ശിയാക്കളുടെ പുണ്യനഗരമായ ഖുമ്മിലെ മതപാഠശാലകളിൽ (Hawzas) പോയി ക്ലാസെടുക്കുമായിരുന്നു. സ്വഹാബത്തിനെ ചീത്ത പറയാനും, സുന്നികൾക്കെതിരെ വ്യാജപ്രചരണങ്ങൾ നടത്താനും പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥലത്താണ് അദ്ദേഹം ക്ലാസെടുത്തിരുന്നത്. ഈ ബന്ധങ്ങളെല്ലാം ആദർശപരമാണ്. എന്നിട്ട് സ്വന്തം കാര്യം വരുമ്പോൾ കാഫിറുകളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ അവർക്ക് ന്യായീകരണങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ അറബ് രാജ്യങ്ങൾ നയതന്ത്രപരമായ ബന്ധങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, അവർക്കെതിരെ ഇവർ കുഫ്റിൻ്റെ ഫത്വയിറക്കുന്നു. ഇതാണ് ഇവരുടെ ഇരട്ടത്താപ്പ്.

അതുകൊണ്ട്, ഇറാനുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധം നിർബന്ധിതാവസ്ഥയിലോ, കേവലം രാഷ്ട്രീയ സഹായത്തിനോ വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന വാദം തികഞ്ഞ നുണയാണ്. ഈ നുണയുടെ കൂടുതൽ വിശദാംശങ്ങളും, ഇറാനുമായുള്ള ഇവരുടെ ബന്ധം എങ്ങനെയാണ്, അതിലൂടെ അറബ് രാജ്യങ്ങളിൽ ഇറാൻ എന്താണ് ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഇൻഷാ അല്ലാഹ്, അടുത്ത ഭാഗത്ത് വിശദീകരിക്കുന്നതാണ്.